Радио

Айл бүхэн л радиотой байлаа. Гэрт амьдардаг айлууд нь баганандаа радиогоо өлгөчихнө. Бай­ранд суудаг айлууд нь үүдний хаалганы ор­чимд юм уу, гал тогооны өрөөндөө шугамын ра­дио байрлуулна. Харин хөдөөнийхөн радио­ны­хоо зайг сольчихоод хад­лан, отор, бэлчээр гээд л хаа явсан газраа өвөр­төлж явна. Гэхдээ ихэнх­дээ хоймрын авдран дээ­рээ л залдаг байв шүү дээ.

06.00 цагт төрийн дуу­лал эгшиглэсний дараа үндэсний болон сонгодог хөгжим явна. Тэгж байтал "...Замын голоор алхсан

Цагдаа ах аа, сайн байна уу" гээд дуу цанги­наж, хүүхдүүдэд зориул­сан нэвтрүүлэг эхэлнэ. Яг энэ дараалал, хэмнэлийг ухаан орсон цагаасаа л мэдэрч өссөн дөө. Өдөрт гэртээ ганцаараа суугаад хичээлээ давтах, орой хоол хийх гээд гурил зуурч зогсохдоо радион­доо чих тавина.

Тогтуун сонсголонтой атлаа танил дуу хоолой­той хүмүүс мэдээ уншина, үйлдвэр дотор, тариан талбай, малчны хотноос сурвалжлага хийнэ. Нү­дэнд харагдтал ярьц­гаа­на даа. Хотод оюутан болж ирэх хүртлээ радио байнга сонсдог байлаа.

Одоо заримдаа хотын түгжрэлд явж байхдаа машины радиогоо элдэв FM, MP энэ тэр дээр биш, Үндэсний радио дээр тааруулаад сонсч ээ явахад сайхан байдаг. Бага насны эгэл даруухан хэрнээ, нандин тэдгээр өдрүүд зүрх сэтгэлд мэд­рэг­­дэж, мухрын өрөө­нийн­хөө буланд радио сонсоод цонхоор гадаг­шаа ойр орчмоо ажин удтал зогсдог байсан үе минь санагддаг юм.

Хааяа ч гэсэн ра­диог сонсохоор хүнтэй ярьсан юм шиг, хүнээс үг дуулж байгаа юм шиг мэд­рэмж төрдөг шүү.

Д.ГАНСАРУУЛ /medee.mn/